Wróciłam. Nowa pracownia, nowe kursy i głowa pełna pomysłów

Znów się odzywam. Po lecie, wakacjach i nieco innym rytmie dnia wracam do pracy pełną parą. A w tym roku ten powrót jest jeszcze ciekawszy. W domu mamy już ucznia i przedszkolaka, więc wrzesień zdecydowanie nie oznacza u nas powolnego i spokojnego rozruchu. 😄

Rano szkoła, przedszkole, drugie śniadania, torby i wszystkie te codzienne obowiązki. Po południu dzieci, zajęcia dodatkowe, prace domowe i życie rodzinne. A pomiędzy tym wszystkim moja pracownia, kursy, klienci, obrazy i pomysły, które oczywiście najchętniej przychodzą dokładnie wtedy, gdy powinnam myśleć o czymś zupełnie innym.

Po prostu zwykły kołowrotek.

I wiecie co? Właśnie taki lubię.

Po wakacjach naprawdę cieszyłam się na powrót do pracowni. Brakowało mi zapachu farb, przygotowanych płócien, pędzli, dzieci siedzących przy stołach, ich pytań i czasem zupełnie nieoczekiwanych pomysłów.

Tak samo cieszyłam się na chwile, kiedy zostanę tu zupełnie sama. Włączę muzykę, wezmę do ręki pędzel i znów przez chwilę będę tylko malować.

W tym roku z powrotem wiąże się też jeszcze jedna duża nowość.

Pracownia w nowej odsłonie

Już od jakiegoś czasu czułam, że potrzebuję zmiany. Nie chciałam szukać większej przestrzeni ani innego miejsca. Potrzebowałam, żeby moja obecna pracownia zaczęła funkcjonować nieco inaczej.

Kto mnie zna, pewnie się domyśla, że kiedy już się za coś zabieram, rzadko kończy się na przestawieniu jednego stołu. 😄

Było więc przenoszenie, przestawianie, segregowanie, sprzątanie, wymyślanie… a potem oczywiście znów przestawianie.

Głównym celem było zyskanie większej przestrzeni na samą twórczość. Potrzebuję, żeby dobrze mi się tu pracowało, ale jednocześnie żeby wystarczająco dużo miejsca miały też dzieci, które przychodzą do mnie na kursy plastyczne.

A efekt?

Uwielbiam to miejsce. ❤️

Pracownia wydaje się teraz bardziej przestronna, uporządkowana i znacznie przyjemniejsza. Nagle mam wrażenie, że lepiej się w niej oddycha. Dzieci mają swoją przestrzeń do pracy, wszystko ma więcej sensu, a ja czuję się tu dobrze nie tylko podczas prowadzenia kursów, ale przede wszystkim podczas własnej pracy twórczej.

A przecież to wciąż ta sama pracownia.

Tylko trochę inna.

Siedzę tu, rozglądam się i myślę: Tak. Właśnie o to mi chodziło.

Może się wydawać, że to tylko zmiana przestrzeni, ale otoczenie, w którym się tworzy, ma dla mnie ogromne znaczenie. Potrzebuję wokół siebie miejsca, w którym czuję się dobrze. Gdzie mogę nabałaganić, rozłożyć farby, zostawić niedokończone płótno i następnego dnia znów do niego wrócić.

Pracownia nigdy nie była dla mnie tylko pomieszczeniem, do którego przychodzę pracować.

To kawałek mojego świata.

A teraz mam poczucie, że jeszcze lepiej odpowiada temu, gdzie sama obecnie jestem i w jakim kierunku chcę dalej rozwijać swoją twórczość.

Nowy rok szkolny, nowe dzieci i nowe historie

Wraz z początkiem roku szkolnego ruszyły oczywiście ponownie także moje kursy plastyczne dla dzieci.

Niektóre dzieci znam już dobrze i po wakacjach do mnie wracają. Bardzo to lubię. Mogę obserwować, jak stopniowo robią postępy, co zaczęło je interesować, w czym nabrały pewności i jak zmienia się ich własna twórczość.

Oprócz znajomych twarzy witam w tym roku także nowych małych artystów.

Każde dziecko przychodzi zupełnie inne.

Jedno od razu rzuca się na farby i najchętniej już podczas pierwszych zajęć wypróbowałoby wszystko, co znajdzie w pracowni. Inne potrzebuje trochę czasu, żeby się rozejrzeć i nabrać pewności.

I właśnie ta różnorodność tak bardzo cieszy mnie w pracy z dziećmi.

Nie chcę, żeby dzieci przychodziły na kurs plastyczny, a na koniec wszystkie wychodziły z identycznym obrazkiem.

Uczę je pracy z kolorem, kompozycją, różnymi materiałami i technikami plastycznymi. Jednocześnie staram się zostawić każdemu wystarczająco dużo przestrzeni na własne pomysły i własny styl.

Mogą próbować, szukać i eksperymentować. Coś może się nie udać i to nic złego. Właśnie z takiego pozornego błędu czasem powstaje najlepsza część całego obrazu.

Niektóre zajęcia mają bardziej konkretne zadanie, innym razem dzieci dostają tylko temat lub kilka warunków, a resztę pozostawiam ich wyobraźni.

Bo dla mnie najważniejszy nie jest perfekcyjnie namalowany obrazek.

Znacznie bardziej cieszy mnie chwila, w której dziecko przestaje co dwie minuty sprawdzać, czy robi coś „dobrze”, i zaczyna po prostu tworzyć.

Bez obawy, że popełni błąd.

Bo właśnie o to, moim zdaniem, chodzi w sztuce.

Na kursach dla dzieci obecnie BRAK WOLNYCH MIEJSC

Ogromnie się cieszę, że wszystkie miejsca na regularnych kursach dla dzieci mają już swoich małych artystów. ❤️

Kiedy zaczynałam prowadzić kursy, zupełnie nie przypuszczałam, jak dużą częścią mojej pracy kiedyś się staną. Dziś mam wokół siebie dzieci, które regularnie wracają, przychodzi ich rodzeństwo, pojawiają się nowe twarze, a wolne miejsca stopniowo znikają.

To dla mnie wielka radość, ale jednocześnie zobowiązanie.

Nie chcę stale powiększać grup tylko po to, żeby móc przyjąć kolejne dzieci.

Zależy mi na tym, żebym mogła naprawdę poświęcić uwagę każdemu. Potrzebuję widzieć, co dziecko właśnie tworzy, mieć możliwość mu pomóc i stopniowo odkrywać, co mu odpowiada, co je cieszy, a w czym potrzebuje trochę wsparcia.

Dlatego na regularnych kursach dla dzieci ogłaszam teraz BRAK WOLNYCH MIEJSC.

Ale to zdecydowanie nie oznacza, że drzwi pracowni zamykają się przed kolejnymi zainteresowanymi.

Wręcz przeciwnie. 😊

Przygotowuję weekendowe kursy i warsztaty

Wiem, że nie każdemu odpowiada regularny kurs w ciągu tygodnia. Jedni mają inne zajęcia dodatkowe, inni dojeżdżają, a dla niektórych zainteresowanych po prostu zabrakło już wolnego miejsca.

Dlatego w ciągu roku chcę stopniowo ogłaszać również jednorazowe weekendowe kursy i warsztaty plastyczne.

I tu oczywiście moja głowa znów pracuje na pełnych obrotach. 😄

Mam kilka pomysłów na to, co chciałabym przygotować. Kuszą mnie różne techniki, spotkania tematyczne i kursy, podczas których można stworzyć własny obraz od początku do końca.

Nie chcę, żeby były to tylko dwie godziny z farbami.

Chciałabym, żeby każdy warsztat miał swoją atmosferę i żeby uczestnicy wynieśli z niego nie tylko własną pracę, ale także przeżycie związane z tworzeniem.

Konkretne terminy będę stopniowo dodawać tutaj na stronie i oczywiście także w swoich mediach społecznościowych.

Jeśli więc zabrakło dla Was miejsca na regularnym kursie, koniecznie śledźcie mnie dalej. Okazji, żeby odwiedzić moją pracownię, będzie jeszcze wiele. 🎨

A gdzieś pośród tego wszystkiego nadal jestem przede wszystkim malarką

Kursy stanowią dużą i piękną część mojej pracy.

Praca z dziećmi sprawia mi radość. Uwielbiam ich spontaniczność, wyobraźnię i sposób, w jaki myślą o tworzeniu. Czasem znajdują rozwiązanie, które mnie samej w ogóle nie przyszłoby do głowy.

Ale obok tego wszystkiego czuję już ogromną chęć, by znów stanąć przed własnym płótnem.

Bez wyznaczonego zadania.

Bez tłumaczenia.

Tylko ja, farby, muzyka, pędzle i obraz, przy którym na początku może nawet sama nie wiem dokładnie, dokąd mnie zaprowadzi.

W głowie mam już nowe obrazy.

Niektóre widzę już dość wyraźnie. Inne na razie istnieją tylko jako kolor, atmosfera, uczucie albo drobny fragment czegoś, co chciałabym przenieść na płótno.

A kolejne może powstaną zupełnie spontanicznie, dopiero gdy wezmę pędzel do ręki.

Właśnie na ten czas naprawdę teraz czekam.

Na chwile, kiedy po zakończeniu kursów pracownia ucichnie, ja włączę muzykę i znów będę miała przed sobą własne płótno.

Stopniowo zaczną tu powstawać nowe obrazy i nowe historie.

Sama jestem ciekawa, dokąd tym razem zaprowadzi mnie moja twórczość.

Moja twórczość też ciągle się zmienia

Kiedy patrzę kilka lat wstecz, widzę ogromny kawał przebytej drogi.

Niektórych rzeczy, które kiedyś sprawiały mi radość, dziś nie czuję już tak samo. Zaczynają mnie za to przyciągać tematy, kolory czy sposoby pracy, po które jeszcze kilka lat temu być może w ogóle bym nie sięgnęła.

I myślę, że to dobrze.

Nie chcę malować wciąż tak samo tylko dlatego, że coś się sprawdzało albo podobało się ludziom.

Potrzebuję szukać.

Próbować.

Czasem coś zepsuć i zacząć od nowa.

Właśnie to lubię w malowaniu. Nigdy nie mam poczucia, że nauczyłam się już wszystkiego i teraz będę tylko w kółko powtarzać jeden sposób pracy.

Każdy obraz może mnie czymś zaskoczyć.

I mam nadzieję, że tak zostanie.

Więc tak… wróciłam

Z uczniem i przedszkolakiem.

Z kalendarzem, w którym znów robi się naprawdę ciasno. 😄

Wokół mnie są nowe dzieci na kursach i znajome twarze, które wróciły po wakacjach. Czeka mnie własna twórczość, praca dla klientów, weekendowe warsztaty i oczywiście wszystkie te pomysły, które na bieżąco rodzą się w mojej głowie.

Do tego wszystkiego dochodzi moja odnowiona pracownia, która ogromnie mnie cieszy.

Jest w tym trochę chaosu.

Ale to mój chaos. ❤️

Czasem mam wrażenie, że w ciągu jednego dnia potrafię być mamą, kierowcą, instruktorką, organizatorką, sprzątaczką, fotografką, księgową i wykonywać jeszcze kilka innych zawodów, o których nawet nie wiedziałam, że je opanowałam. 😄

Gdzieś pośród tego wszystkiego nadal jednak jestem przede wszystkim malarką.

Kiedy potem przychodzę do pracowni, biorę pędzel do ręki i rozglądam się wokół, wszystko znów układa się w całość.

Pracownia czeka na dalsze tworzenie. Dzieci wracają do stołów, pędzle i farby mamy pod ręką, a puste płótna czekają na swoje nowe historie.

A ja jestem naprawdę ciekawa, co powstanie w ciągu najbliższych miesięcy.

Witajcie więc z powrotem ze mną w pracowni. ❤️