Επέστρεψα. Νέο ατελιέ, νέα μαθήματα και το μυαλό γεμάτο ιδέες

Να ’μαι πάλι εδώ. Μετά το καλοκαίρι, τις διακοπές και έναν κάπως διαφορετικό ρυθμό, επέστρεψα δυναμικά στη δουλειά. Και φέτος η επιστροφή είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Στο σπίτι έχουμε πια ένα παιδί στο δημοτικό κι ένα στο νηπιαγωγείο, οπότε ο Σεπτέμβριος για εμάς κάθε άλλο παρά αργά και ήρεμα ξεκινά. 😄

Το πρωί σχολείο, νηπιαγωγείο, κολατσιό, τσάντες και όλες οι συνηθισμένες υποχρεώσεις. Το απόγευμα παιδιά, δραστηριότητες, μαθήματα και οικογενειακή καθημερινότητα. Ανάμεσα σε όλα αυτά, το ατελιέ μου, τα μαθήματα, οι πελάτες, οι πίνακες και οι ιδέες, που φυσικά προτιμούν να εμφανίζονται ακριβώς τη στιγμή που θα έπρεπε να σκέφτομαι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Με λίγα λόγια, το γνωστό καθημερινό τρέξιμο.

Και ξέρετε κάτι; Είναι ακριβώς αυτό που αγαπώ.

Μετά τις διακοπές ανυπομονούσα πραγματικά να επιστρέψω στο ατελιέ. Μου είχαν λείψει η μυρωδιά των χρωμάτων, οι έτοιμοι καμβάδες, τα πινέλα, τα παιδιά καθισμένα στα τραπέζια, οι ερωτήσεις τους και οι μερικές φορές εντελώς απρόσμενες ιδέες τους.

Ανυπομονούσα εξίσου και για τις στιγμές που θα έμενα εδώ εντελώς μόνη. Θα έβαζα μουσική, θα έπαιρνα το πινέλο στο χέρι και για λίγο θα ζωγράφιζα απλώς ξανά.

Φέτος, μάλιστα, η επιστροφή φέρνει ακόμη μία μεγάλη αλλαγή.

Το ατελιέ ανανεώθηκε

Εδώ και καιρό ένιωθα πως χρειαζόμουν μια αλλαγή. Δεν ήθελα να ψάξω μεγαλύτερο χώρο ούτε άλλο μέρος. Χρειαζόμουν το ατελιέ που ήδη έχω να αρχίσει να λειτουργεί λίγο διαφορετικά.

Όσοι με ξέρουν μάλλον φαντάζονται πως, όταν καταπιάνομαι με κάτι, σπάνια σταματώ στη μετακίνηση ενός τραπεζιού. 😄

Κι έτσι άρχισαν οι μεταφορές, οι μετακινήσεις, το ξεκαθάρισμα, το καθάρισμα, οι ιδέες… και μετά, φυσικά, πάλι οι μετακινήσεις.

Ο βασικός στόχος ήταν να εξασφαλίσω περισσότερο χώρο για την ίδια τη δημιουργία. Χρειάζομαι να δουλεύω άνετα εδώ, αλλά ταυτόχρονα να έχουν αρκετό χώρο και τα παιδιά που έρχονται στα μαθήματα εικαστικών μου.

Και το αποτέλεσμα;

Το λατρεύω αυτό το μέρος. ❤️

Το ατελιέ τώρα δείχνει πιο ευρύχωρο, πιο καθαρό και πολύ πιο ευχάριστο. Ξαφνικά νιώθω πως αναπνέω καλύτερα μέσα του. Τα παιδιά έχουν τον δικό τους χώρο για να δουλεύουν, όλα βγάζουν περισσότερο νόημα κι εγώ νιώθω όμορφα εδώ, όχι μόνο όταν διδάσκω, αλλά κυρίως όταν δημιουργώ τα δικά μου έργα.

Κι όμως, παραμένει το ίδιο ατελιέ.

Απλώς λίγο διαφορετικό.

Κάθομαι εδώ, κοιτάζω γύρω μου και σκέφτομαι: Ναι. Ακριβώς έτσι το ήθελα.

Ίσως φαίνεται πως πρόκειται απλώς για μια αλλαγή στον χώρο, αλλά για μένα το περιβάλλον μέσα στο οποίο δημιουργεί κανείς σημαίνει πάρα πολλά. Χρειάζομαι έναν χώρο γύρω μου όπου νιώθω καλά. Όπου μπορώ να κάνω ακαταστασία, να απλώσω τα χρώματα, να αφήσω έναν μισοτελειωμένο καμβά και να επιστρέψω σε αυτόν την επόμενη μέρα.

Το ατελιέ για μένα δεν ήταν ποτέ απλώς ένα δωμάτιο όπου πηγαίνω για να δουλέψω.

Είναι ένα κομμάτι του κόσμου μου.

Και τώρα νιώθω πως αντανακλά λίγο περισσότερο το πού βρίσκομαι εγώ η ίδια αυτή τη στιγμή και προς τα πού θέλω να εξελίξω τη δουλειά μου.

Νέα σχολική χρονιά, νέα παιδιά και νέες ιστορίες

Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς ξεκίνησαν φυσικά ξανά και τα μαθήματα εικαστικών για παιδιά που παραδίδω.

Κάποια παιδιά τα γνωρίζω ήδη καλά και επιστρέφουν σε εμένα μετά τις διακοπές. Αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά. Μπορώ να παρακολουθώ πώς εξελίσσονται σταδιακά, τι άρχισε να τους αρέσει, πού απέκτησαν περισσότερη σιγουριά και πώς αλλάζει η δική τους δημιουργία.

Μαζί με τα γνώριμα πρόσωπα, φέτος υποδέχομαι και νέους μικρούς καλλιτέχνες.

Κάθε παιδί έρχεται με τον δικό του, εντελώς ξεχωριστό τρόπο.

Κάποιο πέφτει αμέσως με τα μούτρα στα χρώματα και θα ήθελε από το πρώτο κιόλας μάθημα να δοκιμάσει ό,τι υπάρχει στο ατελιέ. Κάποιο άλλο χρειάζεται λίγο χρόνο για να εξοικειωθεί και να νιώσει σιγουριά.

Κι αυτή ακριβώς η διαφορετικότητα είναι που αγαπώ τόσο στη δουλειά με τα παιδιά.

Δεν θέλω τα παιδιά να έρχονται στο μάθημα εικαστικών και στο τέλος να φεύγουν όλα με την ίδια ζωγραφιά.

Τα διδάσκω να δουλεύουν με το χρώμα, τη σύνθεση, διάφορα υλικά και εικαστικές τεχνικές. Παράλληλα προσπαθώ να αφήνω στο καθένα αρκετό χώρο για τις δικές του ιδέες και το δικό του προσωπικό ύφος.

Μπορούν να δοκιμάζουν, να αναζητούν και να πειραματίζονται. Δεν πειράζει αν κάτι δεν πετύχει. Γιατί ακριβώς από ένα τέτοιο φαινομενικό λάθος προκύπτει μερικές φορές το καλύτερο σημείο ολόκληρου του πίνακα.

Σε ορισμένα μαθήματα οι οδηγίες είναι πιο συγκεκριμένες, ενώ άλλες φορές δίνω στα παιδιά μόνο ένα θέμα ή μερικούς περιορισμούς και αφήνω τα υπόλοιπα στη φαντασία τους.

Γιατί για μένα το σημαντικότερο δεν είναι μια τέλεια ζωγραφισμένη εικόνα.

Πολύ μεγαλύτερη χαρά μού δίνουν οι στιγμές που ένα παιδί σταματά να ελέγχει κάθε δύο λεπτά αν κάνει κάτι «σωστά» και αρχίζει απλώς να δημιουργεί.

Χωρίς τον φόβο μήπως κάνει λάθος.

Γιατί αυτό ακριβώς είναι για μένα η τέχνη.

Οι θέσεις στα παιδικά μαθήματα είναι προς το παρόν ΟΛΕΣ ΚΛΕΙΣΜΕΝΕΣ

Χαίρομαι απίστευτα που όλες οι θέσεις στα τακτικά παιδικά μαθήματα έχουν ήδη τους μικρούς τους καλλιτέχνες. ❤️

Όταν ξεκινούσα τα μαθήματα, δεν φανταζόμουν καθόλου πόσο μεγάλο κομμάτι της δουλειάς μου θα γίνονταν κάποτε. Σήμερα έχω γύρω μου παιδιά που επιστρέφουν τακτικά, έρχονται τα αδέλφια τους, εμφανίζονται νέα πρόσωπα και οι ελεύθερες θέσεις σιγά σιγά λιγοστεύουν.

Αυτό είναι για μένα μεγάλη χαρά, αλλά ταυτόχρονα και ευθύνη.

Δεν θέλω να μεγαλώνω συνεχώς τις ομάδες μόνο και μόνο για να μπορώ να δεχτώ περισσότερα παιδιά.

Με νοιάζει να έχω τη δυνατότητα να αφιερώνομαι πραγματικά στο καθένα. Χρειάζομαι να βλέπω τι δημιουργεί κάθε παιδί εκείνη τη στιγμή, να έχω τον χρόνο να το βοηθήσω και σταδιακά να ανακαλύπτω τι του ταιριάζει, τι το ευχαριστεί και πού, αντίθετα, χρειάζεται λίγη στήριξη.

Γι’ αυτό, προς το παρόν, στα τακτικά παιδικά μαθήματα βάζω ΠΑΥΣΗ ΕΓΓΡΑΦΩΝ.

Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι πόρτες του ατελιέ κλείνουν για όσους ακόμη ενδιαφέρονται.

Κάθε άλλο. 😊

Ετοιμάζω μαθήματα και εργαστήρια τα Σαββατοκύριακα

Ξέρω ότι τα τακτικά μαθήματα μέσα στην εβδομάδα δεν βολεύουν τους πάντες. Κάποιοι έχουν άλλες δραστηριότητες, άλλοι έρχονται από μακριά και για ορισμένους ενδιαφερόμενους απλώς δεν έμεινε ελεύθερη θέση.

Γι’ αυτό θέλω, στη διάρκεια της χρονιάς, να ανακοινώνω σταδιακά και αυτοτελή μαθήματα εικαστικών και εργαστήρια τα Σαββατοκύριακα.

Και εδώ, φυσικά, το μυαλό μου έχει ήδη αρχίσει πάλι να δουλεύει στο φουλ. 😄

Έχω αρκετές ιδέες για όσα θα ήθελα να ετοιμάσω. Με ελκύουν διαφορετικές τεχνικές, θεματικές συναντήσεις, αλλά και μαθήματα όπου ο καθένας θα δημιουργεί τον δικό του πίνακα από την αρχή μέχρι το τέλος.

Δεν θέλω να είναι απλώς δύο ώρες με χρώματα.

Θα ήθελα κάθε εργαστήριο να έχει τη δική του ατμόσφαιρα και οι συμμετέχοντες να φεύγουν όχι μόνο με τη δική τους δημιουργία, αλλά και με την εμπειρία της δημιουργίας.

Θα προσθέτω σταδιακά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες εδώ στον ιστότοπο και, φυσικά, στα κοινωνικά μου δίκτυα.

Αν λοιπόν δεν βρήκατε θέση σε κάποιο τακτικό μάθημα, συνεχίστε οπωσδήποτε να με παρακολουθείτε. Θα υπάρξουν ακόμη πολλές ευκαιρίες να έρθετε στο ατελιέ μου. 🎨

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, παραμένω πάνω απ’ όλα ζωγράφος

Τα μαθήματα αποτελούν ένα μεγάλο και όμορφο κομμάτι της δουλειάς μου.

Μου αρέσει να δουλεύω με παιδιά. Λατρεύω τον αυθορμητισμό τους, τη φαντασία τους και τον τρόπο που σκέφτονται γύρω από τη δημιουργία. Μερικές φορές βρίσκουν μια λύση που εμένα δεν θα μου περνούσε καν από το μυαλό.

Όμως, παράλληλα με όλα αυτά, νιώθω πια τεράστια λαχτάρα να σταθώ ξανά μπροστά στον δικό μου καμβά.

Χωρίς προκαθορισμένο θέμα.

Χωρίς εξηγήσεις.

Μόνο εγώ, τα χρώματα, η μουσική, τα πινέλα και ένας πίνακας που ίσως στην αρχή ούτε εγώ η ίδια ξέρω ακριβώς πού θα με οδηγήσει.

Έχω ήδη καινούργιους πίνακες στο μυαλό μου.

Για κάποιους έχω μια αρκετά ξεκάθαρη εικόνα. Για άλλους υπάρχει προς το παρόν μόνο ένα χρώμα, μια ατμόσφαιρα, ένα συναίσθημα ή ένα μικρό θραύσμα από κάτι που θα ήθελα να αποτυπώσω στον καμβά.

Και άλλοι ίσως γεννηθούν εντελώς αυθόρμητα, μόλις πιάσω το πινέλο στα χέρια μου.

Αυτή ακριβώς την περίοδο ανυπομονώ πραγματικά να ζήσω τώρα.

Τις στιγμές που, όταν τελειώσουν τα μαθήματα, το ατελιέ θα ησυχάζει, εγώ θα βάζω μουσική και θα έχω ξανά μπροστά μου τον δικό μου καμβά.

Σιγά σιγά θα αρχίσουν να γεννιούνται εδώ νέοι πίνακες και νέες ιστορίες.

Έχω κι εγώ περιέργεια να δω πού θα με οδηγήσει αυτή τη φορά η δημιουργία μου.

Και η δημιουργία μου αλλάζει συνεχώς

Όταν κοιτάζω μερικά χρόνια πίσω, βλέπω πόσο μεγάλο δρόμο έχω διανύσει.

Κάποια πράγματα που παλιότερα μου άρεσαν, σήμερα δεν τα νιώθω πια με τον ίδιο τρόπο. Αντίθετα, αρχίζουν να με ελκύουν θέματα, χρώματα ή τρόποι δουλειάς που πριν από λίγα χρόνια ίσως δεν θα είχα καν σκεφτεί να εξερευνήσω.

Και νομίζω πως αυτό είναι καλό.

Δεν θέλω να ζωγραφίζω συνεχώς με τον ίδιο τρόπο, μόνο και μόνο επειδή κάτι λειτούργησε ή άρεσε στον κόσμο.

Έχω ανάγκη να αναζητώ.

Να δοκιμάζω.

Πού και πού να χαλάω κάτι και να αρχίζω από την αρχή.

Αυτό ακριβώς αγαπώ στη ζωγραφική. Ποτέ δεν νιώθω ότι τα έχω μάθει πια όλα και ότι από εδώ και πέρα θα επαναλαμβάνω απλώς την ίδια διαδικασία ξανά και ξανά.

Κάθε πίνακας μπορεί να με εκπλήξει με κάτι.

Και ελπίζω να παραμείνει έτσι.

Οπότε ναι… επέστρεψα

Με ένα παιδί στο σχολείο κι ένα στην προσχολική ηλικία.

Με μια ατζέντα που αρχίζει πάλι να γεμίζει ασφυκτικά. 😄

Γύρω μου έχω καινούργια παιδιά στα μαθήματα, αλλά και γνώριμα πρόσωπα που επέστρεψαν μετά τις διακοπές. Με περιμένουν η προσωπική μου δημιουργία, δουλειές για πελάτες, εργαστήρια τα Σαββατοκύριακα και, φυσικά, όλες εκείνες οι ιδέες που γεννιούνται συνεχώς στο μυαλό μου.

Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει το ανανεωμένο μου ατελιέ, που μου δίνει τεράστια χαρά.

Είναι λίγο χάος.

Αλλά είναι το δικό μου χάος. ❤️

Μερικές φορές νιώθω ότι μέσα σε μία μόνο μέρα καταφέρνω να είμαι μαμά, οδηγός, δασκάλα, διοργανώτρια, καθαρίστρια, φωτογράφος, λογίστρια και να κάνω ακόμη διάφορα άλλα επαγγέλματα που δεν είχα καν φανταστεί ότι ήξερα. 😄

Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, όμως, παραμένω πάνω απ’ όλα ζωγράφος.

Κι όταν μπαίνω στο ατελιέ, πιάνω το πινέλο και κοιτάζω γύρω μου, όλα βρίσκουν ξανά τη θέση τους.

Το ατελιέ περιμένει τις επόμενες δημιουργίες. Τα παιδιά επιστρέφουν στα τραπέζια, τα πινέλα και τα χρώματα είναι δίπλα μας και οι άδειοι καμβάδες περιμένουν τις καινούργιες τους ιστορίες.

Κι εγώ έχω πραγματικά περιέργεια να δω τι θα δημιουργηθεί τους επόμενους μήνες.

Καλώς ήρθατε λοιπόν ξανά μαζί μου στο ατελιέ. ❤️