Ik ben terug. Een nieuw atelier, nieuwe cursussen en een hoofd vol ideeën

Daar ben ik weer. Na de zomer, de vakantie en een wat ander ritme ben ik weer volop aan het werk. En dit jaar is die terugkeer nog net iets boeiender. Thuis hebben we inmiddels een schoolkind en een kleuter, dus september betekent bij ons bepaald geen rustige, geleidelijke start. 😄

’s Ochtends school, kleuterschool, tussendoortjes, tassen en alle gewone verplichtingen. ’s Middags de kinderen, clubjes, huiswerk en het gezinsleven. En daartussenin mijn atelier, cursussen, klanten, schilderijen en ideeën, die natuurlijk het liefst opkomen precies wanneer ik aan iets heel anders zou moeten denken.

Kortom, de vertrouwde mallemolen.

En weet je? Eigenlijk is dat precies waar ik van hou.

Na de vakantie keek ik er echt naar uit om weer naar het atelier te gaan. Ik miste de geur van verf, de klaargezette doeken, de penselen, de kinderen aan de tafels, hun vragen en hun soms volkomen onverwachte ideeën.

Net zo goed verheugde ik me op de momenten waarop ik hier helemaal alleen zou zijn. Muziek aanzetten, een penseel pakken en weer even alleen maar schilderen.

Bovendien brengt de terugkeer dit jaar nog een grote verandering met zich mee.

Het atelier kreeg een nieuw jasje

Ik voelde al een tijdje dat ik toe was aan verandering. Ik wilde niet op zoek naar een grotere ruimte of een andere plek. Ik had er behoefte aan dat mijn huidige atelier net iets anders zou gaan functioneren.

Wie mij kent, vermoedt waarschijnlijk al dat als ik ergens aan begin, het zelden bij het verplaatsen van één tafel blijft. 😄

Dus werd er gesjouwd, geschoven, gesorteerd, opgeruimd, bedacht… en daarna natuurlijk weer geschoven.

Het belangrijkste doel was meer ruimte voor het maken zelf. Ik moet hier prettig kunnen werken, maar ook de kinderen die mijn creatieve cursussen volgen, moeten genoeg ruimte hebben.

En het resultaat?

Ik vind het hier heerlijk. ❤️

Het atelier voelt nu ruimer, opgeruimder en veel aangenamer. Ineens heb ik het gevoel dat ik er vrijer kan ademen. De kinderen hebben hun eigen werkplek, alles zit logischer in elkaar en ik voel me hier niet alleen prettig tijdens het lesgeven, maar vooral ook wanneer ik aan mijn eigen werk bezig ben.

En toch is het nog steeds hetzelfde atelier.

Alleen een beetje anders.

Ik zit hier, kijk om me heen en denk: Ja. Precies zo wilde ik het hebben.

Misschien lijkt het alleen om een andere inrichting te gaan, maar de omgeving waarin je creëert, betekent ontzettend veel voor mij. Ik heb een plek nodig waar ik me prettig voel. Waar ik rommel mag maken, mijn verf kan uitstallen, een doek waaraan ik werk kan laten staan en er de volgende dag weer mee verder kan gaan.

Het atelier is voor mij nooit alleen maar een ruimte geweest waar ik naartoe ga om te werken.

Het is een stukje van mijn wereld.

En nu heb ik het gevoel dat het weer iets beter aansluit bij waar ik zelf op dit moment sta en waar ik met mijn werk naartoe wil groeien.

Een nieuw schooljaar, nieuwe kinderen en nieuwe verhalen

Met het begin van het schooljaar zijn natuurlijk ook mijn creatieve cursussen voor kinderen weer van start gegaan.

Sommige kinderen ken ik al goed en komen na de vakantie weer bij me terug. Dat vind ik heel fijn. Ik kan volgen hoe ze zich stap voor stap ontwikkelen, wat ze leuk zijn gaan vinden, waarin ze meer vertrouwen hebben gekregen en hoe hun eigen werk verandert.

Naast de vertrouwde gezichten verwelkom ik dit jaar ook nieuwe kleine kunstenaars.

Ieder kind komt op zijn eigen manier binnen.

Het ene grijpt meteen naar de verf en zou het liefst tijdens de eerste les alles uitproberen wat er in het atelier te vinden is. Het andere heeft wat tijd nodig om rond te kijken en vertrouwen te krijgen.

Juist die verschillen maken het werken met kinderen voor mij zo leuk.

Ik wil niet dat kinderen naar een creatieve cursus komen en aan het eind allemaal met precies hetzelfde werkstuk naar huis gaan.

Ik leer ze werken met kleur, compositie, verschillende materialen en beeldende technieken. Tegelijk probeer ik ieder kind genoeg ruimte te geven voor eigen ideeën en een eigen handschrift.

Ze mogen uitproberen, zoeken en experimenteren. Er mag gerust iets mislukken. Juist uit zo’n schijnbare fout ontstaat soms het mooiste deel van het hele schilderij.

Sommige lessen hebben een concretere opdracht, andere keren krijgen de kinderen alleen een thema of een paar voorwaarden en laat ik de rest aan hun fantasie over.

Want voor mij is een perfect geschilderd werkstuk niet het belangrijkste.

Veel meer geniet ik van het moment waarop een kind niet meer om de twee minuten controleert of het iets ‘goed’ doet en gewoon begint te creëren.

Zonder bang te zijn om een fout te maken.

Want dat is volgens mij precies waar kunst om draait.

De kindercursussen zitten momenteel VOL

Ik ben ontzettend blij dat alle plaatsen in de vaste kindercursussen inmiddels hun kleine kunstenaars hebben gevonden. ❤️

Toen ik met de cursussen begon, had ik geen idee hoe groot hun aandeel in mijn werk ooit zou worden. Nu heb ik kinderen om me heen die regelmatig terugkomen, hun broertjes en zusjes sluiten aan, er verschijnen nieuwe gezichten en de vrije plaatsen raken geleidelijk gevuld.

Dat maakt me heel blij, maar brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee.

Ik wil de groepen niet steeds groter maken alleen om meer kinderen te kunnen aannemen.

Ik vind het belangrijk dat ik ieder kind echt aandacht kan geven. Ik moet kunnen zien waar een kind mee bezig is, de ruimte hebben om te helpen en gaandeweg ontdekken wat bij het kind past, wat het leuk vindt en waarbij het juist wat steun nodig heeft.

Daarom geldt voor de vaste kindercursussen nu: VOL.

Maar dat betekent beslist niet dat de deuren van het atelier voor andere belangstellenden dichtgaan.

Integendeel. 😊

Ik bereid weekendcursussen en workshops voor

Ik weet dat een vaste cursus doordeweeks niet voor iedereen uitkomt. Sommigen hebben andere clubjes, anderen moeten van verder komen en voor sommige belangstellenden was er simpelweg geen plaats meer.

Daarom wil ik in de loop van het jaar ook eenmalige creatieve weekendcursussen en workshops gaan aanbieden.

En daarbij draait mijn hoofd natuurlijk alweer op volle toeren. 😄

Ik heb verschillende ideeën voor wat ik allemaal zou willen voorbereiden. Allerlei technieken spreken me aan, net als themabijeenkomsten en cursussen waarin je van begin tot eind je eigen schilderij maakt.

Ik wil dat het meer is dan alleen twee uur met verf bezig zijn.

Ik zou graag willen dat elke workshop een eigen sfeer heeft en dat mensen niet alleen hun eigen werk mee naar huis nemen, maar ook de beleving van het creëren.

De concrete data voeg ik geleidelijk hier op de website toe, en natuurlijk ook op mijn sociale media.

Was er dus geen plek meer in de reguliere cursus, blijf me dan zeker volgen. Er komen nog genoeg gelegenheden om bij mij in het atelier langs te komen. 🎨

En ergens tussen dat alles ben ik nog altijd vooral schilderes

De cursussen vormen een groot en mooi deel van mijn werk.

Ik werk graag met kinderen. Ik hou van hun spontaniteit, fantasie en de manier waarop ze over het creatieve proces nadenken. Soms komen ze met een oplossing waar ik zelf nooit op zou zijn gekomen.

Maar naast dat alles voel ik nu een enorm verlangen om weer voor mijn eigen doek te staan.

Zonder opdracht.

Zonder uitleg te hoeven geven.

Alleen ik, verf, muziek, penselen en een schilderij waarvan ik in het begin misschien zelf nog niet precies weet waar het me naartoe zal leiden.

In mijn hoofd zijn er al nieuwe schilderijen.

Van sommige heb ik een vrij duidelijk beeld. Bij andere is er voorlopig alleen een kleur, een sfeer, een gevoel of een klein fragment van iets dat ik op het doek wil vastleggen.

En andere ontstaan misschien helemaal spontaan, pas op het moment dat ik een penseel oppak.

Juist naar die periode kijk ik nu echt uit.

Naar de momenten waarop het na afloop van de cursussen stil wordt in het atelier, ik muziek opzet en weer mijn eigen doek voor me heb.

Geleidelijk zullen hier nieuwe schilderijen en nieuwe verhalen ontstaan.

Ik ben zelf benieuwd waar mijn werk me deze keer naartoe zal brengen.

Ook mijn werk blijft veranderen

Als ik een paar jaar terugkijk, zie ik wat een enorme weg ik heb afgelegd.

Sommige dingen die ik vroeger leuk vond, voelen nu niet meer hetzelfde. Daarentegen begin ik me aangetrokken te voelen tot thema’s, kleuren of werkwijzen die ik een paar jaar geleden misschien nooit had verkend.

En ik denk dat dat goed is.

Ik wil niet steeds op dezelfde manier schilderen, alleen omdat iets werkte of mensen het mooi vonden.

Ik moet blijven zoeken.

Uitproberen.

Af en toe iets laten mislukken en opnieuw beginnen.

Dat is precies wat ik zo fijn vind aan schilderen. Ik heb nooit het gevoel dat ik alles al heb geleerd en nu alleen nog maar eindeloos dezelfde werkwijze zal herhalen.

Elk schilderij kan me ergens mee verrassen.

En ik hoop dat dat zo blijft.

Dus ja… ik ben terug

Met een schoolkind en een kleuter.

Met een agenda die alweer aardig vol begint te raken. 😄

Om me heen zie ik nieuwe kinderen in de cursussen en vertrouwde gezichten die na de vakantie zijn teruggekomen. Mijn eigen werk wacht op me, net als opdrachten voor klanten, weekendworkshops en natuurlijk al die ideeën die voortdurend in mijn hoofd opkomen.

En dan is er nog mijn vernieuwde atelier, waar ik ontzettend blij mee ben.

Het is een beetje een chaos.

Maar het is mijn chaos. ❤️

Soms heb ik het gevoel dat ik op één dag moeder, chauffeur, docente, organisator, schoonmaakster, fotografe, boekhouder en nog allerlei andere beroepen ben, waarvan ik niet eens wist dat ik ze beheerste. 😄

Maar ergens tussen dat alles ben ik nog altijd vooral schilderes.

Als ik dan het atelier binnenkom, een penseel oppak en om me heen kijk, valt alles weer op zijn plek.

Het atelier wacht op nieuwe creaties. De kinderen keren terug naar de tafels, penselen en verf liggen binnen handbereik en de lege doeken wachten op hun nieuwe verhalen.

En ik ben echt benieuwd wat er de komende maanden allemaal zal ontstaan.

Dus welkom terug bij mij in het atelier. ❤️