An Róimh 2.0 – Deireadh seachtaine a chuir beocht i mo chuid féitheacha (agus smaointe i mo cheann)

Thug mé mo chéad chuairt ar an Róimh sa bhliain 2023. Ba é sin an chéad uair a sheas mé os comhair an Choloiséim agus bhí mé faoi dhraíocht ar fad. Chuamar ag taiscéaladh istigh ann freisin an uair sin, agus dúirt mé liom féin go raibh rud éigin faoin gcathair seo nach n-imeodh as mo cheann go héasca. Agus bhí an ceart agam. Bhí a fhios agam láithreach go bhfillfinn anseo – agus i mbliana d’éirigh liom faoi dheireadh.

An uair seo, chaitheamar an deireadh seachtaine ar bhealach eile ar fad. Gan a bheith ag rith ó shéadchomhartha go séadchomhartha, gan liosta de na rudaí “nach mór a fheiceáil”, díreach… ar ár suaimhneas. Ticéid eitleáin, málaí droma beaga, seomra amháin i lár na cathrach agus fonn orainn taitneamh a bhaint as an gcathair mar atá sí i ndáiríre. Agus thug an Róimh an t-iomlán sin ar ais dúinn go fial flaithiúil.

Is breá liom an scannán Gladiator, agus cé nár scannánaíodh sa Róimh féin é, cuireann gach cúinne den chathair seo i gcuimhne dom é. Na clocha sin, na háirsí sin, na radhairc sin i bhfad uait… bheifeá ag súil le glór na sluaite sa láithreán a chloisteáil tráth ar bith (agus ansin ní chloiseann tú ach scútar agus duine ag canadh dó féin sa tsráid in aice láimhe – ach tá a dhraíocht féin ag baint leis sin freisin).

Agus an bia? Bhuel, bhí sé ar nós na bhflaitheas dáiríre. Bhlais mé Saltimbocca alla Romana – a chiallaíonn “léim isteach sa bhéal” – agus caithfidh mé a rá gur léim sé isteach go fonnmhar. Feoil bhog, liamhás, sáiste, beagán fíona bháin… simplí agus diaga.
Ansin tháinig tiramisu ó Two Sizes. Má tá sé ar eolas agat, tuigfidh tú. Mura bhfuil, téigh ann. Sin sin.
Agus uachtar reoite ó Frigidarium? An cineál a mheallann ar ais arís thú, “díreach le siúl thar bráid”, agus ansin, ar ndóigh, críochnaíonn tú istigh ann arís.

Ach ba iad na heispéiris ba láidre a bhí agam ná iad siúd a chonaic mé le mo shúile ar leathadh – ealaíontóirí ar na sráideanna, péintéirí, ceoltóirí, damhsóirí… Tá gach duine ag cruthú san am i láthair agus tarraingítear isteach go hiomlán thú. Sin go díreach an fuinneamh a thugann spreagadh dom i gcónaí. Agus mé ag breathnú ar na daoine, ar an solas, ar struchtúr na dtithe agus ar dhathanna na gcomhlaí fuinneoige, cuireann sé sin ar fad na rothaí ag casadh i m’intinn agus mothaím pictiúir nua ag teacht ar an saol.

Deireadh seachtaine gan phleananna a bhí ann, ach d’fhág sé lorg mór orm.
Táim ag imeacht agus mo cheann lán de smaointe, mo chroí lán de shuaimhneas agus meangadh gáire orm a d’fhan liom fiú tar éis dom tuirlingt ar ais sa bhaile.

Go raibh maith agaibh as an dialann Rómhánach seo a léamh go dtí an deireadh. Tá grianghraif á gcur leis agam – agus b’fhéidir go gcuirfidh siad i gcuimhne daoibhse freisin gur leor beagán uaireanta. Deireadh seachtaine beag, cathair mhór agus intinn oscailte.

Slán go fóill, a pháistí!

“Ní thaispeánfaidh an Róimh gach rud duit go deo. Ach taispeánfaidh sí duit i gcónaí an rud atá de dhíth ort ag an am.”