Z powrotem w pracowni. I z głową pełną nowych pomysłów

Wakacje się skończyły. I jak co roku mam wrażenie, że jakoś podejrzanie szybko.

Lato, wycieczki, urlop, dni bez budzika i bez ciągłego sprawdzania, która godzina… a tu nagle znów szykujemy tornister, przygotowujemy się do przedszkola, zajęć dodatkowych i wszyscy próbujemy sobie przypomnieć, jak właściwie wyglądał nasz codzienny rytm.

Vašík w tym roku będzie się dodatkowo uczył samodzielnie wracać do domu, Toník ma swój przedszkolny rytm, a do tego dochodzą zajęcia dodatkowe, rodzina i wszystkie codzienne obowiązki.

A gdzieś pomiędzy tym wszystkim jestem oczywiście ja i moja pracownia. 😊

Więc teraz w domu wszystko powoli się układa.

A ja wracam.

Z powrotem do pracowni. 🤎

Lato bez malowania? U mnie to chyba niemożliwe

Choć podczas wakacji starałam się poświęcać czas przede wszystkim rodzinie i dzieciom, moje lato zdecydowanie nie upłynęło całkiem bez pracy.

Również w wakacje miałam kilka zamówień. Pomiędzy naszymi letnimi planami wracałam więc do pędzli, ołówków i rozpoczętych prac.

Coś udało się ukończyć, kolejne obrazy czekają na mnie właśnie teraz, a kilka zamówień muszę dokończyć w najbliższym czasie.

Latem pracuję jednak zupełnie inaczej niż w roku szkolnym. Nie mam stałego rytmu i właściwie wcale nie chcę go mieć.

Moja praca od dawna dostosowuje się do rodziny i dzieci. Nie rodzina do mojej pracy.

Czasem to spore wyzwanie logistyczne, ale właśnie tak chcę.

Teraz przyszedł wrzesień, a wraz z nim chwila, gdy znów otwieram kalendarz, planuję, zapisuję, wykreślam, przesuwam… i powoli odkrywam, co tak naprawdę musiałabym zmieścić w tych kilku godzinach, kiedy dzieci są w szkole i przedszkolu. 😊

Teraz przede wszystkim układam terminy kursów

Jedną z pierwszych spraw, którymi się teraz zajmuję, są kursy malarstwa i rysunku dla dzieci.

Stopniowo piszę do rodziców dzieci, które przychodziły do mnie już w zeszłym roku szkolnym, i dowiaduję się, jak w tym roku wygląda ich dostępność czasowa.

U jednych plan zajęć pozostał podobny, u innych zupełnie się zmienił. Doszły nowe zajęcia dodatkowe, inne godziny kończenia lekcji, świetlica i kolejne obowiązki.

A ja teraz próbuję to wszystko poukładać.

Taki mój coroczny wrześniowy Tetris. 😊

Jednocześnie latem odezwało się do mnie mnóstwo nowych osób zainteresowanych kursami, co ogromnie mnie cieszy.

Jeśli więc jesteście wśród tych, którzy już do mnie pisali i nadal czekają na konkretny termin, pamiętam o was. 🤎

Proszę was tylko o jeszcze odrobinę cierpliwości.

Najpierw muszę poznać dostępność dzieci, które już do mnie chodziły, i utworzyć poszczególne grupy. W zależności od wolnych miejsc będę potem stopniowo odzywać się także do nowych zainteresowanych.

Już teraz nie mogę się doczekać, aż pracownia znów wypełni się sztalugami, farbami, pędzlami, rozmowami i tym pięknym twórczym nieporządkiem.

Cisza w pracowni bywa wprawdzie przyjemna…

ale kiedy pracownia jest pełna dzieci i twórczych działań, ma zupełnie inną energię. 🤎

Zamówienia, obrazy i znów trochę czasu na własną twórczość

Oprócz prowadzenia kursów wracam oczywiście także do własnej pracy.

Czekają na mnie zamówienia, które muszę dokończyć, kolejne uzgodnione obrazy i oczywiście także moje własne pomysły.

A tych jak zawsze mam więcej niż czasu. 😊

Czasami myślę sobie, że przydałaby mi się druga pracownia, druga para rąk, a najlepiej jeszcze kilka dodatkowych godzin dziennie.

Ale może właśnie to jest częścią tworzenia.

Jeden pomysł przychodzi i od razu musi ujrzeć światło dzienne. Inny nosi się w głowie przez kilka miesięcy. A są też takie, które powoli przeradzają się w coś znacznie większego.

Właśnie taki pomysł noszę teraz w głowie i ja.

Przygotowuję coś nowego

Oprócz kursów, zamówień i własnej twórczości przygotowuję bowiem także jeden nowy projekt.

Jest dla mnie bardzo osobisty i już od pewnego czasu stopniowo we mnie dojrzewa.

Na razie nie chcę zdradzać o nim wszystkiego. Nie dlatego, że chcę trzymać was w napięciu. 😊

Myślę, że niektóre rzeczy muszą najpierw nabrać kształtu, zanim pokaże się je światu.

Mogę jednak zdradzić, że będzie związany z tym, co w twórczości jest mi chyba najbliższe.

Z obrazami, ludźmi, ich historiami i wspomnieniami, którym nie chcemy pozwolić zniknąć.

To idea, która jest mi naprawdę bliska. Jeśli uda mi się zawrzeć w niej wszystko, co mam teraz w głowie i w sercu, wierzę, że powstanie z niej coś pięknego.

Kiedy nadejdzie odpowiedni czas, na pewno opowiem wam o projekcie znacznie więcej. 🤎

A czeka nas jeszcze Majorka

Przynajmniej tutaj, na blogu. 😊

O naszych tegorocznych wakacjach na pewno powstanie bowiem osobny wpis.

Tym razem nie były to zresztą całkiem zwyczajne rodzinne wakacje.

Nasi chłopcy zupełnie nie mieli pojęcia, że polecimy na Majorkę.

Przez cały czas trzymaliśmy to przed nimi w tajemnicy jako niespodziankę.

Jak to wszystko wymyśliliśmy, co chłopcy myśleli, że się wydarzy, kiedy odkryli, że gdzieś jedziemy, kiedy dowiedzieli się dokąd i jaka była ich reakcja — to zostawię sobie jednak na osobną opowieść.

Bo ta historia zdecydowanie zasługuje na własny wpis. 😊

Napiszę wam także o tym, jak wyglądał pobyt na Majorce z dziećmi, co nas zaskoczyło, co pokochaliśmy, a co nie do końca poszło po naszej myśli.

I oczywiście również o tym, czy jeszcze kiedyś byśmy tam wrócili.

Mała podpowiedź?

Wrócilibyśmy. 🤎

Wrzesień jest dla mnie takim drugim styczniem

W ostatnich latach coraz wyraźniej uświadamiam sobie, że dla mnie nowy rok zaczyna się nie tylko pierwszego stycznia.

Drugi mały „nowy rok” przychodzi zawsze we wrześniu.

Dzieci wracają do szkoły i przedszkola, na lodówce pojawiają się nowe plany zajęć, zaczynają się zajęcia dodatkowe, a rano znów dzwoni budzik. Kalendarz, który latem był nieco luźniejszy, nagle zaczyna się szybko zapełniać.

Wraz z tym wszystkim także ja wracam do swojego rytmu.

Znów ruszą kursy, czekają na mnie zamówienia i stopniowo chcę też zabrać się za nowe obrazy.

Do tego przygotowuję swój nowy projekt, chciałabym znów więcej pisać tutaj, na stronie, a w głowie mam mnóstwo kolejnych pomysłów. W przypadku niektórych sama jeszcze nie wiem, dokąd mnie ostatecznie zaprowadzą.

I właściwie cieszę się na to wszystko.

Nie muszę w pierwszym tygodniu września mieć idealnie zaplanowanego całego kolejnego roku.

Wystarczy znów odnaleźć swój rytm.

Zaprowadzić dzieci tam, gdzie potrzebują, otworzyć drzwi pracowni, zrobić sobie kawę i wziąć do ręki pędzel.

I podjąć pracę tam, gdzie skończyłam przed latem.

No to znów jestem. 🤎

I jestem naprawdę ciekawa, co powstanie w mojej pracowni w kolejnym roku szkolnym.

Kristýna