Terug in het atelier. En met een hoofd vol nieuwe ideeën

De vakantie is voorbij. En zoals elk jaar voelt het alsof die verdacht snel is omgevlogen.

Zomer, uitstapjes, vakantie, dagen zonder wekker en zonder voortdurend op de klok te kijken… en ineens maken we de schooltas weer klaar, bereiden we ons voor op de kleuterschool en alle clubjes, en proberen we ons allemaal te herinneren hoe ons gewone ritme er ook alweer uitzag.

Bovendien gaat Vašík dit jaar leren zelfstandig naar huis te reizen, heeft Toník zijn eigen ritme op de kleuterschool, en komen daar nog de clubjes, het gezin en alle dagelijkse verplichtingen bij.

En ergens daartussen zijn er natuurlijk ook nog ik en mijn atelier. 😊

Dus thuis valt alles nu langzaam weer op zijn plek.

En ik keer terug.

Terug naar het atelier. 🤎

Een zomer zonder schilderen? Dat lukt mij geloof ik niet eens

Hoewel ik tijdens de vakantie vooral tijd probeerde te maken voor mijn gezin en de kinderen, was mijn zomer zeker niet helemaal zonder werk.

Ook tijdens de vakantie had ik verschillende opdrachten. Tussen onze zomerplannen door keerde ik dus steeds terug naar mijn penselen, potloden en onafgemaakte werk.

Een deel heb ik kunnen afronden, andere schilderijen wachten nu op me en een paar opdrachten moet ik binnenkort afmaken.

Maar in de zomer werk ik heel anders dan tijdens het schooljaar. Ik heb geen vast ritme en dat wil ik eigenlijk ook niet.

Mijn werk past zich al heel lang aan mijn gezin en de kinderen aan. Niet mijn gezin aan mijn werk.

Soms is dat een behoorlijke logistieke puzzel, maar ik wil het precies zo.

Nu is september aangebroken en daarmee het moment waarop ik mijn agenda weer opensla, plan, noteer, schrap, verschuif… en langzaam ontdek wat ik allemaal zou moeten inpassen in die paar uur dat de kinderen op school en op de kleuterschool zijn. 😊

Nu ben ik vooral de cursustijden aan het inplannen

Een van de eerste dingen waar ik me nu mee bezighoud, zijn de schilder- en tekencursussen voor kinderen.

Ik schrijf één voor één de ouders aan van de kinderen die vorig schooljaar al bij mij kwamen, om te kijken wanneer ze dit jaar tijd hebben.

Bij de een is het rooster ongeveer hetzelfde gebleven, bij de ander is het helemaal veranderd. Er zijn nieuwe clubjes bijgekomen, andere eindtijden op school, buitenschoolse opvang en nog meer verplichtingen.

En ik probeer dat nu allemaal in elkaar te passen.

Mijn jaarlijkse potje september-Tetris, zeg maar. 😊

Tegelijkertijd hebben in de zomer heel veel nieuwe geïnteresseerden in de cursussen contact met me opgenomen, en daar ben ik ontzettend blij mee.

Dus als je me al hebt geschreven en nog op een concrete datum wacht: ik ben je niet vergeten. 🤎

Ik vraag je alleen nog heel even geduld te hebben.

Eerst moet ik weten wanneer de kinderen die al bij mij kwamen beschikbaar zijn, en de groepjes samenstellen. Afhankelijk van de vrije plaatsen neem ik daarna ook één voor één contact op met nieuwe geïnteresseerden.

Ik kijk er nu al enorm naar uit dat het atelier weer vol staat met schildersezels, verf en penselen, en gevuld is met gesprekken en die heerlijke creatieve rommel.

Stilte in het atelier is soms best fijn…

maar als het vol zit met kinderen die aan het creëren zijn, heeft het een heel andere energie. 🤎

Opdrachten, schilderijen en weer wat tijd voor eigen werk

Naast de cursussen pak ik natuurlijk ook mijn eigen werk weer op.

Er liggen opdrachten die ik moet afronden, andere afgesproken schilderijen en natuurlijk ook mijn eigen ideeën.

En daarvan heb ik zoals altijd meer dan tijd. 😊

Soms denk ik dat ik een tweede atelier nodig heb, een extra paar handen en het liefst ook nog een paar uur extra per dag.

Maar misschien hoort juist dat bij het creatieve proces.

Sommige ideeën komen op en moeten er meteen uit. Andere draag je maandenlang met je mee. En dan zijn er ideeën die langzaam uitgroeien tot iets veel groters.

Precies zodroeg’idee draag ik nu ook met me mee.

Ik ben iets nieuws aan het voorbereiden

Naast de cursussen, opdrachten en mijn eigen werk bereid ik namelijk ook een nieuw project voor.

Het is heel persoonlijk voor mij en krijgt al een tijdje langzaam vorm in mij.

Voorlopig wil ik er nog niet alles over vertellen. Niet omdat ik jullie in spanning wil houden. 😊

Sommige dingen moeten volgens mij eerst vorm krijgen voordat je ze met de wereld deelt.

Maar ik kan wel verklappen dat het te maken zal hebben met wat me in mijn werk misschien wel het meest na aan het hart ligt.

Met schilderijen, mensen, hun verhalen en de herinneringen die we niet willen laten verdwijnen.

Het is een idee dat me heel dierbaar is. Als het me lukt om er alles in te leggen wat ik nu in mijn hoofd en hart heb, geloof ik dat er iets moois uit zal groeien.

Wanneer de tijd rijp is, vertel ik jullie zeker veel meer over het project. 🤎

En Mallorca hebben we ook nog tegoed

In elk geval hier op de blog. 😊

Over onze vakantie van dit jaar komt er namelijk zeker een apart artikel.

Bovendien was het deze keer niet zomaar een gewone gezinsvakantie.

Onze jongens hadden namelijk geen idee dat we naar Mallorca zouden vliegen.

We hebben het al die tijd als verrassing voor hen geheimgehouden.

Hoe we het allemaal hebben bedacht, wat de jongens dachten dat er zou gebeuren, wanneer ze ontdekten dat we ergens naartoe gingen, wanneer ze hoorden waarheen en hoe ze reageerden, bewaar ik voor een apart verhaal.

Want dit verhaal verdient absoluut een eigen artikel. 😊

Ik zal jullie ook vertellen hoe Mallorca met kinderen was, wat ons verraste, waar we verliefd op werden en wat misschien niet helemaal ging zoals we hadden gehoopt.

En natuurlijk ook of we er ooit nog eens naartoe zouden gaan.

Een kleine hint?

Zeker weten. 🤎

September voelt voor mij als een tweede januari

De laatste jaren besef ik steeds meer dat het nieuwe jaar voor mij niet alleen op één januari begint.

Een tweede, klein ‘nieuwjaar’ komt altijd in september.

De kinderen gaan weer naar school en de kleuterschool, er verschijnen nieuwe roosters op de koelkast, de buitenschoolse activiteiten beginnen en viel’ochtends gaat de wekker weer. Mijn agenda, die in de zomer wat leger was, begint zich ineens snel te vullen.

Met dat alles pak ook ik mijn vaste ritme weer op.

De cursussen gaan weer van start, er liggen opdrachten op me te wachten en stap voor stap wil ik ook aan nieuwe schilderijen beginnen.

Daarnaast bereid ik mijn nieuwe project voor, wil ik hier op de website graag weer meer schrijven en heb ik nog allerlei andere ideeën in mijn hoofd. Bij sommige weet ik zelf nog niet eens waar ze me uiteindelijk naartoe zullen brengen.

En eigenlijk kijk ik er allemaal naar uit.

Ik hoef in de eerste week van september niet het hele komende jaar perfect uitgestippeld te hebben.

Het is genoeg om mijn eigen ritme weer te vinden.

De kinderen brengen waar ze moeten zijn, de deur van het atelier openen, koffie zetten en een penseel pakken.

En verdergaan waar ik vóór de zomer ben gebleven.

Daar ben ik dus weer. 🤎

En ik ben heel benieuwd wat er in het komende schooljaar allemaal in mijn atelier zal ontstaan.

Kristýna