Nieuw schilderij Wat blijft

Soms nemen we meer mee naar huis dan foto’s

Dit jaar bezocht ik voor het eerst in mijn leven een plek die me helemaal in haar greep kreeg. Het is geen plek waar ik elk jaar naartoe zou willen gaan. Eigenlijk weet ik niet eens of ik er ooit terug zal komen.

Maar het gevoel dat ik daar ervoer, is bij me gebleven.

En juist dat probeerde ik op het doek over te brengen.

Het ging me niet om een exacte gelijkenis. Niet om het perfect vastleggen van elk detail. Het ging me om de sfeer. Om de herinnering. Om dat bijzondere moment waarop je op een plek staat die je al honderd keer op fotoviel’hebt gezien, maar die je in werkelijkheid op een heel andere manier raakt.

Sommige plekken kun je gewoon niet uitleggen.

Die moet je ervaren.

Wanneer het schilderij de schilder leidt

Toen ik begon te schilderen, had ik geen idee hoe het schilderij eruit zou gaan zien. Ik liet me leiden door mijn intuïtie. Ik voegde lagen toe, haalde ze weer weg, keerde ernaar terug en schilderde er opnieuw overheen. Het was een van die schilderijen die zelf hun richting bepalen.

En ik volgde alleen maar.

Misschien ben ik juist daarom zo blij dat het af is.

Vandaag volgde de laatste penseelstreek en ten slotte ook de handtekening. Ik houd altijd van dat moment. Het brengt vreugde, opluchting en een vleugje nostalgie met zich mee. Dagenlang leef je elke dag met een schilderij, denk je erover na, keer je ernaar terug, en dan komt ineens het moment waarop je weet dat er niets meer aan toe te voegen is.

Het is af.

Een schilderij op zoek naar zijn verhaal

Dit keer is er nog iets wat het voor mij bijzonder maakt.

Het zal te koop zijn.

En ik geloof dat het op een dag zijn mens zal vinden.

Misschien iemand die ervan droomt deze plek ooit te bezoeken. Misschien iemand die het koopt als herinnering aan een eigen droom en de reis die nog in het verschiet ligt.

En misschien iemand die er al is geweest.

Iemand die bij het zien van het schilderij terugdenkt aan de sfeer van toen, aan de lichten van de stad, aan de emoties die je niet kunt fotograferen, maar die nog lang na thuiskomst in je blijven voortleven.

Want soms kopen we niet alleen een schilderij.

We kopen een herinnering.

Of een droom.

Herken je deze plek?

En nu ben ik benieuwd naar jou.

Kun je aan de details op de fotoviel’zien welke plek mij heeft geïnspireerd?

Ik geef maar één aanwijzing.

Ik was er dit jaar voor het eerst. En toch denk ik er nog steeds aan terug.

Want sommige reizen eindigen.

Maar het belangrijkste blijft.