Jak w weekend nauczyć się rysować portret na podstawie fotografii

1. 4. 20262 min read

Ten weekend pokazał dokładnie, dlaczego to wszystko robię.

W mojej pracowni w Berounie odbył się weekendowy kurs rysowania portretu ołówkiem na podstawie fotografii. I choć mogłabym pisać o technikach, proporcjach czy cieniowaniu… prawda jest taka, że ten weekend był przede wszystkim o czymś zupełnie innym.

Spotkały się u mnie trzy wspaniałe kobiety.
Każda inna. Każda z własną historią.
Pełne życiowych doświadczeń, emocji i niezwykłej głębi.

I właśnie to znalazło odzwierciedlenie w ich rysunkach.

Nauczyć się „widzieć”

Wiele osób myśli, że nie umie rysować.
Ale często nie chodzi o „sprawną rękę”…
tylko o to, żeby nauczyć się widzieć.

Przez cały weekend prowadziłam je krok po kroku.
Pokazywałam im, jak spojrzeć na portret inaczej.
Jak podzielić twarz na części, jak dostrzegać proporcje, cienie, światło.

Jak przestać rysować „oko jak oko”…
i zacząć rysować to, co naprawdę widzimy.

I właśnie wtedy następuje przełom.

Ten moment, kiedy mówisz sobie: „To naprawdę ja narysowałam?”

Uwielbiam to.

Ten moment, kiedy człowiek patrzy na swój rysunek i po raz pierwszy uświadamia sobie, że to nie przypadek.
Że to ma sens.
Że wygląda jak prawdziwy człowiek.

I właśnie tak się stało.

Kiedy spojrzycie na zdjęcia z kursu, zobaczycie ten postęp.
Nie po tygodniach. Nie po miesiącach.
Ale w ciągu kilku godzin.

I to jest coś, co nigdy nie przestanie mnie fascynować.

Nie chodzi tylko o rysowanie

Ten weekend nie był tylko o portretach.

Był o dzieleniu się.
O historiach.
O chwilach, kiedy podczas rysowania czas się zatrzymuje, a człowiek jest po prostu tu i teraz.

A ja jestem ogromnie wdzięczna, że mogę być tego częścią.
Że mogę przekazywać dalej swoje doświadczenie.
I że wracają do mnie ludzie, którzy chcą tworzyć, spróbować czegoś nowego… albo po prostu na chwilę odpocząć od wszystkiego innego.