Hoe je in een weekend een portret leert tekenen naar een foto

1. 4. 20262 min read

Dit weekend liet precies zien waarom ik dit allemaal doe.

In mijn atelier in Beroun vond een weekendcursus portrettekenen met potlood naar een foto plaats. En hoewel ik zou kunnen schrijven over technieken, verhoudingen of schaduwen… draaide dat weekend eigenlijk vooral om iets heel anders.

Drie fantastische vrouwen kwamen hier samen.
Ieder anders. Ieder met haar eigen verhaal.
Vol levenservaring, emoties en een ongelooflijke diepgang.

En precies dat kwam ook in hun tekeningen tot uiting.

Leren ‘zien’

Veel mensen denken dat ze niet kunnen tekenen.
Maar vaak gaat het niet om ‘handigheid’…
het gaat om leren zien.

Tijdens het weekend begeleidde ik hen stap voor stap.
Ik liet hun zien hoe ze anders naar een portret konden kijken.
Hoe je het gezicht in vlakken verdeelt, hoe je verhoudingen, schaduwen en licht waarneemt.

Hoe je stopt met het tekenen van ‘een oog zoals je denkt dat het eruitziet’…
en begint te tekenen wat we werkelijk zien.

En op dat moment begint er iets te veranderen.

Dat moment waarop je denkt: ‘Heb ik dat echt zelf getekend?’

Hier hou ik zo van.

Dat moment waarop iemand naar haar tekening kijkt en voor het eerst beseft dat het geen toeval is.
Dat het klopt.
Dat het op een echt mens lijkt.

En precies dat gebeurde.

Als je de fotoviel’van de cursus bekijkt, zie je die vooruitgang.
Niet na weken. Niet na maanden.
Maar binnen een paar uur.

En dat blijft me altijd fascineren.

Het gaat niet alleen om tekenen

Dat weekend draaide niet alleen om portretten.

Het ging om delen.
Om verhalen.
Om momenten waarop de tijd tijdens het tekenen stilstaat en je gewoon in het hier en nu bent.

En ik ben ontzettend dankbaar dat ik daar deel van mag uitmaken.
Dat ik mijn ervaring mag doorgeven.
En dat mensen bij me terugkomen die willen creëren, iets nieuws willen proberen… of gewoon even tot rust willen komen, weg van al het andere.