Υπάρχουν πίνακες που δημιουργούνται μέσα σε λίγες μέρες. Και υπάρχουν πίνακες που κουβαλούν μέσα τους πολύ περισσότερα από στρώσεις χρώματος. Κουβαλούν συναισθήματα, θάρρος, αμφιβολίες, πίστη και ένα κομμάτι από τη ζωή του δημιουργού τους.
Ακριβώς ένας τέτοιος πίνακας ήταν για μένα ο ΒΛΕΠΩ.
Σήμερα έχει πια το καινούργιο του σπίτι. Και παρόλο που κάθε αποχαιρετισμός ενός πίνακα είναι ξεχωριστός για μένα, αυτή τη φορά νιώθω πάνω απ’ όλα απέραντη ευγνωμοσύνη. Όχι μόνο επειδή βρήκε τον ιδιοκτήτη του, αλλά κυρίως επειδή βρήκε τη σωστή ιδιοκτήτρια.
Όταν αρχίζετε να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας
Όλοι βλέπουν τον ολοκληρωμένο πίνακα. Λίγοι όμως γνωρίζουν τι προηγήθηκε της δημιουργίας του.
Ο πίνακας ΒΛΕΠΩ άρχισε να δημιουργείται σε μια περίοδο που άρχισα να ακούω απόψεις που δεν ήταν εύκολο να δεχτώ.
«Μα δεν ξέρεις να ζωγραφίζεις.»
«Τι παριστάνεις, τελικά;»
Ήταν λόγια που μπορούν να σε σταματήσουν για μια στιγμή. Ακόμη κι αν προσπαθείς να κάνεις πως δεν σε αφορούν, μένουν κάπου μέσα σου. Για μια στιγμή αρχίζεις να αμφιβάλλεις. Να σκέφτεσαι μήπως τελικά έχουν δίκιο.
Όμως ακριβώς τότε συνειδητοποίησα κάτι σημαντικό.
Δεν μπορώ να δημιουργώ με βάση το τι σκέφτονται οι άλλοι. Μπορώ να δημιουργώ μόνο με βάση όσα νιώθω εγώ.
Και αντί να αφήσω το πινέλο, το κράτησα ακόμη πιο σφιχτά στο χέρι μου.
Ακριβώς τότε άρχισε να δημιουργείται ο πίνακας ΒΛΕΠΩ.
Η τιμή δεν είναι απλώς ένας αριθμός
Με αυτόν τον πίνακα συνδέεται και κάτι ακόμη.
Όταν όρισα την τιμή του, πολλοί μου έλεγαν ότι ήταν υπερβολικά υψηλή. Ότι δεν θα πουλιόταν ποτέ σε αυτή την τιμή. Ότι έπρεπε να τη μειώσω.
Εγώ όμως ήξερα γιατί ήταν αυτή ακριβώς.
Για μένα, η τιμή ενός πίνακα δεν αφορά ποτέ μόνο τον καμβά και τα χρώματα.
Περιλαμβάνει τον χρόνο που περνώ στο καβαλέτο. Τη δουλειά με τα χέρια. Τα χρόνια εμπειρίας. Τη συνεχή μάθηση. Τις ώρες σκέψης πάνω στη σύνθεση. Την ιστορία που βάζω στον πίνακα. Τα συναισθήματα που γεννιούνται με κάθε πινελιά. Και το θάρρος να υπερασπίζομαι αυτό που δημιουργώ.
Γι’ αυτό δεν μείωσα την τιμή μου.
Όχι από πείσμα.
Αλλά από σεβασμό στη δική μου δουλειά.
Δεν ήθελα να πουλήσω τον πίνακα φθηνότερα μόνο και μόνο για να πουληθεί πιο γρήγορα. Ήθελα να βρει έναν άνθρωπο που θα έβλεπε σε αυτόν την πραγματική του αξία.
Και ακριβώς αυτό συνέβη.
Δεν είναι απλώς ένας πίνακας με μάτια
Πολλοί βλέπουν πρώτα απ’ όλα τα μάτια του.
Εγώ όμως βλέπω σε αυτόν πολύ περισσότερα.
Βλέπω το θάρρος να συνεχίζεις ακόμη κι όταν κάποιος αμφιβάλλει για σένα.
Βλέπω μια υπενθύμιση ότι συχνά ο αυστηρότερος κριτής μας είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Βλέπω την απόδειξη ότι κανείς δεν πρέπει ποτέ να σταματά να κάνει αυτό που αγαπά μόνο και μόνο επειδή κάποιος άλλος δεν πιστεύει σε αυτό.
Και γι’ αυτό ακριβώς αυτός ο πίνακας σημαίνει τόσα πολλά για μένα.
Κάθε πίνακας βρίσκει τον άνθρωπό του
Υπάρχει μια φράση που λέω συχνά.
Κάθε πίνακας βρίσκει τον ιδιοκτήτη του. Χρειάζεται απλώς χρόνο.
Ποτέ δεν δημιουργούσα για να φύγουν οι πίνακες όσο το δυνατόν γρηγορότερα από το ατελιέ. Δημιουργώ για να βρουν το σπίτι τους εκεί όπου πραγματικά ανήκουν.
Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη που ο πίνακας ΒΛΕΠΩ ανήκει σήμερα ακριβώς στη γυναίκα που τον έχει.
Από την πρώτη στιγμή ένιωθα ότι δεν έβλεπε σε αυτόν απλώς έναν όμορφο πίνακα για τον χώρο της. Αισθανόταν την ενέργειά του, τη δύναμή του και όσα εκπέμπει.
Και ακριβώς έναν τέτοιο άνθρωπο ευχόμουν να βρει.
Γιατί η πορεία ενός πίνακα δεν τελειώνει τη στιγμή που φεύγει από το ατελιέ μου.
Ακριβώς τότε ξεκινά η καινούργια του ζωή.
Και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευτυχισμένη που την ξεκινά ακριβώς εκεί όπου βρίσκεται.
Ευχαριστώ
Ευχαριστώ όλους όσοι στηρίζουν τη δημιουργία μου.
Ευχαριστώ όλους όσοι πιστεύουν ότι η τέχνη δεν είναι απλώς διακόσμηση στον τοίχο, αλλά ένας τρόπος να μεταδώσεις ένα συναίσθημα, μια ιστορία ή μια σκέψη.
Και ευχαριστώ επίσης όσους μου έλεγαν ότι δεν γίνεται.
Ίσως ακριβώς χάρη σε αυτά τα λόγια δημιουργήθηκε ο πίνακας που σήμερα κρέμεται στο σπίτι της νέας του ιδιοκτήτριας.
Αν τότε είχα πιστέψει τα λόγια των άλλων, δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ.




