Wanneer een klant vijf schilderijen kiest en het zesde in opdracht wordt gemaakt

Sommige opdrachten beginnen met een e-mail. Andere met een bericht op sociale media.

En deze begon met een motor voor mijn atelier. 😄

De klant kwam voor het eerst bij me langs tijdens een van zijn motorritten. Maar hij had pech – ik was op dat moment niet in het atelier. Hij belde me, we praatten even en spraken af dat hij contact zou opnemen als hij weer in de buurt was.

En op een dag lukte het inderdaad.

Als iemand je schilderijen bijna beter kent dan jijzelf

Toen hij uiteindelijk bij me in het atelier kwam, ontdekte ik al vrij snel iets.

Hij had zo ongeveer mijn hele website bestudeerd. 😄

Hij kende mijn schilderijen, wist welke hem aanspraken en samen bekeken we op ons gemak vrijwel alles wat ik in het atelier had.

Voor mij zijn zulke ontmoetingen altijd interessant. Op de website zie je een foto, de afmetingen en een beschrijving. Maar als je recht voor het origineel staat, ervaar je ineens de echte kleuren, de textuur, de penseelstreken en alle kleine details die een foto nooit helemaal op dezelfde manier kan overbrengen.

En dit keer eindigde ons rondkijken ermee dat de klant uiteindelijk maar liefst vijf van mijn schilderijen reserveerde.

Daar was ik natuurlijk ontzettend blij mee.

Maar daarmee was ons verhaal nog niet afgelopen.

En wat als er nog eentje bij zou komen?

Naast de vijf voltooide schilderijen kwam er een opdracht voor een zesde.

Dit keer ging het echter niet om een schilderij dat al klaarstond in mijn atelier.

De klant wilde zijn vader als jonge man laten schilderen.

En de opdracht sprak me vrijwel meteen aan. We wilden zijn werkelijke gelijkenis en een realistischere uitwerking van het portret behouden, maar tegelijk een uitgesproken popartstijl in het schilderij brengen.

Juist die combinatie van een realistisch portret en krachtige kleuren leek me geweldig.

Een realistisch portret dat niet bang is voor kleur

Bij een portret vind ik het vooral belangrijk om de persoon te vangen. Alleen de ogen, neus en mond op de juiste plek schilderen is niet genoeg. Het uiteindelijke schilderij moet uitstraling hebben en iets waardoor je die persoon er echt in herkent.

In dit geval werkte ik bovendien met het uiterlijk van de vader van de klant in zijn jonge jaren. Daarom wilde ik zijn karakter en gelijkenis behouden, maar het portret tegelijk vertalen naar mijn eigen artistieke stijl.

Het gezicht bleef realistischer, terwijl ik mezelf bij de kleuren veel meer vrijheid gunde.

Krachtig blauw, roze en geel, contrastrijke schaduwen en texturen op de achtergrond zorgden geleidelijk voor precies de energie die ik in het schilderij wilde hebben.

En ik moet zeggen dat ik echt met plezier aan deze opdracht heb gewerkt.

Deze opdracht was anders. Kleurrijk. Persoonlijk.

En dat zijn precies de uitdagingen waar ik van houd.

Een schilderij in opdracht hoeft geen kopie van een foto te zijn

Dit vind ik belangrijk.

Als ik een portret naar een foto schilder, wil ik niet alleen een geschilderde kopie ervan maken. De foto biedt me een basis, maar ik wil het uiteindelijke schilderij een eigen karakter geven.

Juist popart biedt daar alle ruimte voor.

Ik kan spelen met kleuren, contrast, de achtergrond en de algehele sfeer en daarbij toch de gelijkenis behouden van de persoon die het portret voorstelt.

Het resultaat is dan meer dan alleen een herinnering naar een foto.

Er ontstaat een origineel schilderij met een persoonlijk verhaal.

En dat vind ik nu juist het mooiste aan schilderijen in opdracht.

De overdracht ergens halverwege

Uiteindelijk kwam het moment waarop alles klaar was.

Vijf uitgekozen schilderijen en daarbij een zesde – een portret in opdracht.

Omdat we een flink eind uit elkaar woonden, kozen we voor een eenvoudige oplossing voor de overdracht. We spraken af om elkaar ergens halverwege te ontmoeten.

Het overhandigen van voltooide schilderijen is voor mij een bijzonder moment.

Dagen of weken lang heb ik het schilderij voor ogen. Ik zie hoe het geleidelijk ontstaat, loop erlangs, denk erover na, keer terug naar de details en pas soms op het laatste moment nog iets aan.

Dan komt de dag waarop ik het inpak en overhandig aan de persoon voor wie het gemaakt is.

En het schilderij gaat verder zonder mij.

Juist zulke opdrachten maken mijn werk zo leuk

Ik houd een geweldig gevoel over aan deze hele opdracht.

Natuurlijk was ik blij dat één persoon maar liefst vijf van mijn schilderijen uitkoos. Vijf schilderijen in één keer, daar wordt een kunstenaar blij van, laten we eerlijk zijn. 😄

Maar nog blijer was ik met hoe ons hele verhaal begon en waar het uiteindelijk toe leidde.

Dat eerste telefoontje, toen de klant me niet in het atelier aantrof, leidde tot een persoonlijke ontmoeting, vijf uitgekozen schilderijen en uiteindelijk nog een heel nieuw werk.

Een portret van zijn vader als jonge man.

En juist zulke opdrachten herinneren me eraan waarom ik zoveel plezier in mijn werk heb.

Elk schilderij kan zijn eigen verhaal hebben. Soms bedenk ik dat zelf en vindt het schilderij daarna zijn eigenaar.

Een andere keer komt iemand bij me met een eigen verhaal en krijg ik de kans om dat op doek vast te leggen.

En dat is misschien wel het allermooiste aan mijn werk.

Ik weet immers nooit wie de volgende keer de deur van mijn atelier opent en met welk verhaal diegene komt.