Vakantie betekent voor mij rust.
Maar creativiteit neemt zelden vakantie.
Ik had me voorgenomen om deze keer niets te maken. Alleen uitrusten, genieten van de zee, lekker eten en tijd met mijn man.
Maar als je kunstenaar bent, vindt de inspiratie je vanzelf.
Eén idee is genoeg.
En dat kwam tijdens een strandwandeling in Torremolinos.
Ik zag het lichte voetpad naast het zand en dacht ineens…
Wat als ik in plaats van een potlood of penseel gewoon zand zou gebruiken?
Ik ging op de grond zitten, nam wat zand in mijn hand en begon het beetje bij beetje op het voetpad te strooien.
Langzaam.
Korrel voor korrel.
En voor de ogen van voorbijgangers begon Mr. Bean te ontstaan.
Waarom juist Mr. Bean?
Zodra ik zijn karakteristieke gezicht begon te vormen, kwam mijn kindertijd meteen weer boven.
Ik dacht aan mijn vader.
Mr. Bean was een van de personages naar wie we samen het allerliefst keken. Ik denk dat ik alle afleveringen minstens tien keer heb gezien.
En toch lachten we elke keer alsof we ze voor het eerst zagen.
Toen ik nu op het strand zijn portret maakte, was ik even terug in die tijd.
Het was een heerlijk gevoel.
Sommige herinneringen verdwijnen namelijk nooit.
Zand als artistiek materiaal
Voor mijn werken gebruik ik potlood, acrylverf of doek.
Deze keer had ik alleen gewoon zand tot mijn beschikking.
Ik tekende er niet in.
Integendeel.
Ik strooide het zand beetje bij beetje op het lichte voetpad, waar dankzij het contrast een portret begon te ontstaan.
Het was fascinerend om te zien hoe uit gewone zandkorrels langzaam een bekend gezicht ontstond.
Elke korrel had zijn eigen plek.
Maar een stevige windvlaag of een onvoorzichtige stap was genoeg om alles in een oogwenk te laten verdwijnen.
Misschien vind ik het juist daarom zo fijn om op deze manier te creëren.
Het is vergankelijk.
Het bestaat alleen op dat ene moment.
De grootste beloning? De reacties van mensen.
Eerlijk gezegd had ik totaal niet verwacht wat er zou gebeuren.
Eerst bleef er één persoon staan.
Toen nog iemand.
En al snel stonden er verschillende mensen om me heen, die nieuwsgierig keken naar wat er precies ontstond.
Naarmate het portret zijn voltooiing naderde, begonnen ze onderling te raden wie ze herkenden.
En ineens klonk er:
‘Mr. Bean!’
Op dat moment was ik ontzettend blij.
Mensen glimlachten, maakten fotoviel’van het portret, hielden hun vrienden even tegen en lieten het hun zien. Sommigen knoopten een gesprek met me aan, anderen gaven alleen een compliment over mijn werk en liepen verder.
Het was prachtig om te zien hoe een eenvoudige afbeelding van zand volslagen vreemden even kan laten stilstaan en een glimlach op hun gezicht kan toveren.
Juist voor zulke momenten maak ik kunst.
Niet voor de perfectie.
Niet voor de cijfers.
Maar voor de emoties.
Want als mijn werk iemands dag mooier maakt of een fijne herinnering oproept, betekent dat ontzettend veel voor mij.
Ook op vakantie schakel ik mijn creativiteit niet uit
Mensen vragen me vaak of ik op vakantie helemaal kan ontspannen en alles kan loslaten.
De waarheid is dat ik creëren niet als werk zie.
Het is een deel van mij.
Inspiratie komt op momenten waarop ik het helemaal niet verwacht.
Soms in het atelier.
Andere keren op het strand in Spanje.
Deze keer werd het Mr. Bean.
En wie weet wie er de volgende keer onder mijn handen uit het zand tevoorschijn komt.
Wilt u zien hoe hij ontstond?
Ik heb het hele proces gefilmd.
Bent u benieuwd hoe ik met gewoon zand een portret van Mr. Bean heb gemaakt? Bekijk dan de video op mijn Instagram @smetanova.art.
Ik vind het leuk als u in de reacties laat weten welk film- of sprookjespersonage u de volgende keer zou willen zien.
Misschien wordt juist uw idee de inspiratie voor een volgend spontaan kunstwerk. 🤎






