Γιατί ειδικά το Ντουμπάι

Ένας πίνακας εμπνευσμένος από το Ντουμπάι, αλλά κυρίως από τη ζωή

Κάποια μέρη μάς εκπλήσσουν.

Όχι επειδή είναι όμορφα ή διάσημα. Μας εκπλήσσουν επειδή ξυπνούν κάτι μέσα μας.

Ακριβώς έτσι ένιωσα στο Ντουμπάι.

Όταν ακούνε τη λέξη Ντουμπάι, οι περισσότεροι φαντάζονται πολυτέλεια, ουρανοξύστες και έναν κόσμο γεμάτο λάμψη. Εγώ όμως είδα εκεί κάτι άλλο. Αντιθέσεις. Έναν τόπο όπου συνυπάρχουν το παρελθόν και το μέλλον. Η ηρεμία και η έντονη κίνηση. Η έρημος και η πόλη. Το όνειρο και η πραγματικότητα.

Από αυτά ακριβώς τα συναισθήματα γεννήθηκε ο πίνακας «Ό,τι μένει».

Δεν είναι το Ντουμπάι το θέμα

Ίσως ακούγεται παράξενο, αλλά αυτός ο πίνακας στην πραγματικότητα δεν μιλά για το Ντουμπάι.

Μιλά για όσα παίρνουμε μαζί μας από διαφορετικούς τόπους.

Μερικές φορές επισκεπτόμαστε έναν τόπο που μας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο οι στόχοι, αλλά και η διαδρομή προς αυτούς. Γιατί πίσω από κάθε οικοδόμημα, επιτυχία ή όνειρο που πραγματοποιείται βρίσκονται χρόνος, θάρρος και υπομονή.

Αυτό ακριβώς το συναίσθημα ήθελα να μεταφέρω στον πίνακα.

Ο καθένας θα δει σε αυτόν κάτι διαφορετικό

Αυτό που αγαπώ περισσότερο στην αφηρημένη δημιουργία είναι ακριβώς το ότι αφήνει χώρο για την προσωπική ιστορία του καθενός.

Κάποιος θα ανακαλύψει στον πίνακα μια ταξιδιωτική ανάμνηση.

Κάποιος άλλος, το όνειρο ενός τόπου που θα ήθελε να επισκεφτεί κάποτε.

Για κάποιον θα είναι μια υπενθύμιση ότι ακόμη και όσα μοιάζουν αδύνατα γίνονται πραγματικότητα βήμα βήμα.

Και κάποιος άλλος ίσως βρει σε αυτόν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα.

Και αυτό είναι απολύτως σωστό.

Γιατί η τέχνη δεν χρειάζεται να εξηγεί τα πάντα. Μερικές φορές αρκεί να γεννά ένα συναίσθημα.

Τι μένει τελικά;

Οι τόποι αλλάζουν.

Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν.

Ο χρόνος κυλά.

Κι όμως, υπάρχουν στιγμές που μένουν μέσα μας πολύ περισσότερο απ’ όσο θα περιμέναμε.

Γι’ αυτές ακριβώς μιλά αυτός ο πίνακας.

Δεν μιλά για μια συγκεκριμένη πόλη ούτε για ένα και μόνο ταξίδι.

Μιλά για αναμνήσεις, συναισθήματα και όνειρα που συνεχίζουμε να κουβαλάμε μαζί μας, όπου κι αν βρισκόμαστε.

Ο πίνακας «Ό,τι μένει» είναι ένα πρωτότυπο έργο με ακρυλικά, διαστάσεων 70 × 50 cm.

Ίσως αγγίξει κάποιον που αγαπά το Ντουμπάι. Κάποιον άλλον θα τον συγκινήσει ως υπενθύμιση ενός ονειρεμένου τόπου. Και ίσως κάποιος βρει σε αυτόν τη δική του ιστορία.