Tegoroczny Open Art Fest w Pradze przyniósł ogromną dawkę sztuki i spotkań z twórcami z całego kraju. Dla mnie nie były to jednak tylko dni pełne obrazów i talentu. Wspominam przede wszystkim chwile, które na zawsze zapisały się w mojej pamięci.
Z moimi przyjaciółmi artystami dzieliłam śmiech i niezapomniane chwile. Kibicowaliśmy sobie nawzajem, wymienialiśmy się doświadczeniami i wspieraliśmy się. Te chwile są dla mnie równie ważne jak sama twórczość. W tym roku poznałam też wielu nowych, utalentowanych artystów. To było niesamowite — zobaczyć tyle talentu w jednym miejscu.
Open Art i w tym roku nie był pozbawiony drobnych niedociągnięć, czego można się spodziewać przy tak dużym wydarzeniu. Wierzę jednak, że kolejna edycja będzie znów o krok lepsza. Najwięcej znaczyły dla mnie osobiste chwile — kiedy podchodzili do mnie ludzie, chwalili moje obrazy i dzielili się tym, co w nich widzą. Takie spotkanie przypomina mi, dlaczego maluję i co moja praca daje innym.
Ogromną radość sprawili mi też moi stali klienci. Niektórzy mają już w domu tyle moich prac, że ich kolekcje przypominają małą prywatną galerię. Wspaniale było znów ich zobaczyć, usłyszeć ich reakcje i poczuć ich wsparcie.
Dla mnie Open Art 2025 był czymś więcej niż wystawą. Stał się weekendem pełnym energii, przyjaźni, inspiracji i pięknych spotkań. I już teraz z radością czekam na to, co przyniesie przyszły rok.
DZIĘKUJĘ Z MIŁOŚCIĄ I WDZIĘCZNOŚCIĄ KRISTÝNA
















