Péintéireacht theibí: An Méid a Fhanann
Taobh thiar de gach saothar scéal.
An méid a fhanann
Ní thugaimid cuairt ach uair amháin ar áiteanna áirithe, ach fanann siad ionainn go deo mar sin féin.
Chruthaigh mé an phéintéireacht An méid a fhanann mar chuimhne ar áit ar thug mé cuairt uirthi den chéad uair i mbliana agus a d’fhág lorg láidir ionam. Ní léiriú beacht ar an réaltacht atá inti, ach an t-atmaisféar, na mothúcháin agus an bhraistint a thugann duine abhaile leis i bhfad tar éis dheireadh an turais.
Agus mé ag péinteáil, lig mé don phéintéireacht fás go hiomasach. Tháinig na sraitheanna datha, na huigeachtaí agus an solas le chéile de réir a chéile i bhfoirm cuimhne atá beagán difriúil do gach duine.
Creidim go bhfaighidh an phéintéireacht seo úinéir a aimseoidh a scéal féin inti. B’fhéidir gur meabhrú ar áit is breá leis a bheidh inti. Nó b’fhéidir gur aisling faoi áit ar mhaith leis cuairt a thabhairt uirthi fós.
Óir tagann deireadh le roinnt turas.
Ach fanann an rud is tábhachtaí ina ndiaidh.
————————————————————-
“Ní hé an rud a fheicimid an rud is áille faoin taisteal. Is é an rud a thugaimid linn uaidh é.”K.S
