Pictiúr teibí: Ná Stop

Bíonn chuile shórt nóiméid ann nuair a mhothaíonn tú go bhfuil tú i do stad agus nach bhfuil a fhios agat cé acu dul ar aghaidh nó filleadh ar ais.

Tá cosán romhat. B’fhéidir nach bhfuil sé soiléir, b’fhéidir go bhfuil sé faoi cheo, doiléir agus éiginnte…
ach tá sé ann fós.

Chruthaigh mé an phéintéireacht seo agus mé ag meabhrú dom féin gur leor an chéad chéim eile a thabhairt, fiú mura bhfeicim an treo iomlán.

Ní gá go mbeadh a fhios agat go díreach cá mbainfidh tú amach, ná plean a bheith agat do na blianta romhat.
Is é an rud is tábhachtaí ná dul ar aghaidh.

Uaireanta cuireann eagla moill ort, uaireanta eile amhras, nó an mothú nach bhfuil sé foirfe.
Ach is agus tú ag bogadh a thosaíonn rudaí ag teacht le chéile.

Agus mar sin, b’fhéidir go bhfuil rud éigin ag fanacht leat díreach san áit nach féidir leat a fheiceáil anois, rud nach dtuigfidh tú a bhrí go dtí go bhféachfaidh tú siar.

Ná stad. 🤎

“Ní nochtann an cosán é féin dóibh siúd a fhanann ina stad. Dóibh siúd a shiúlann amháin.”